Actueel
Oakley, 11, at een stuk taart zonder er veel over na te denken. Rust in vrede

Thanksgiving is voor veel gezinnen een tijd van samenzijn, gezelligheid en dankbaarheid. Ook voor de familie Debbs uit West Palm Beach, Florida, leek het dit jaar een typische feestdag vol warmte en liefde te worden. De 11-jarige Oakley Debbs was met zijn familie op vakantie in het pittoreske Maine. Ondanks zijn astma en ernstige voedselallergieën, waaronder een notenallergie, was Oakley een veelbelovende student en steratleet. Hij liet zich niet beperken door zijn gezondheidsproblemen en was vastberaden om zijn passies voor sporten zoals tennis, voetbal en langeafstandslopen te blijven najagen. Zijn familie omschreef hem als een “moedige en sterke krijger” die nooit opgaf, ongeacht de uitdagingen waarmee hij werd geconfronteerd.
Op 24 november 2016, tijdens de Thanksgiving-vakantie, werd de vreugde echter wre*d verstoord door een onvoorziene traged!e. Oakley proefde een stuk cake dat fata*l bleek te zijn. Wat volgde was een hartverscheurend verhaal van verlies, dat echter uitmondde in een hoopvolle missie om anderen te waarschuwen en te beschermen tegen de gevaren van voedselallergieën.
Een onvoorziene wending op Thanksgiving
De Thanksgiving-vakantie leek een perfecte gelegenheid voor de familie Debbs om samen te genieten en tot rust te komen. Ze hadden een mand met lekkernijen besteld voor de feestdagen. Voor Oakley, die altijd voorzichtig was vanwege zijn allergieën, was het routine om zorgvuldig te controleren wat hij at. Maar op die dag voelde hij zich veilig genoeg om een stuk cake te proeven dat op de keukentafel stond.
Hoewel Oakley gewoonlijk de etiketten op voedingsmiddelen controleerde, leek er geen direct gevaar zichtbaar op de verpakking van de cake. Toch bekroop hem na de eerste hap een onbehaaglijk gevoel. Hij vermoedde dat er noten in zaten en besloot dit meteen met zijn ouders te delen. Zijn moeder, Merrill Debbs, proefde de taart en bevestigde Oakley’s vermoedens: de taart smaakte naar noten. Latere tests zouden uitwijzen dat de cake walnoten bevatte, een ingrediënt waarvoor Oakley ernstig allergisch was.
Een schijnbaar onder controle zijnde situatie
Hoewel de aanwezigheid van noten in de cake zorgwekkend was, bleef de familie aanvankelijk kalm. Oakley had eerder te maken gehad met milde allergische reacties, en de familie had ervaring met het beheersen van dergelijke situaties. Merrill gaf Oakley meteen Benadryl, een antihistaminicum dat in het verleden had geholpen om de symptomen van een allergische reactie te verminderen. Aanvankelijk leek het medicijn te werken, en Oakley meldde dat hij zich beter voelde. Het enige zichtbare symptoom was een lichte zwelling op zijn lip, en de familie dacht dat de situatie onder controle was.
Gevaarlijke wending: Anafylaxie slaat toe
Wat de familie Debbs echter niet wist, was dat Oakley’s lichaam al bezig was met het ontwikkelen van een ernstige, levensbedreigende allergische reactie die bekendstaat als anafylaxie. Kort nadat hij Benadryl had ingenomen, begon Oakley hevige pijn op zijn borst te voelen. Vervolgens werd hij misselijk en begon over te geven. Zijn ouders beseften op dat moment dat de situatie veel ernstiger was dan ze aanvankelijk hadden gedacht.
In paniek belden ze meteen 112, maar de tijd leek eindeloos te duren terwijl ze wachtten op de komst van de hulpdiensten. Oakley’s toestand verslechterde snel: zijn huid werd blauw en hij kreeg steeds meer moeite met ademhalen. Anafylaxie zorgde ervoor dat zijn luchtwegen ernstig opzwollen, wat resulteerde in ademhalingsproblemen. Ondanks de snelle reactie van de hulpdiensten en hun inspanningen om hem te redden, verloor Oakley het bewustzijn en stopte zijn hart met kloppen. Uiteindelijk konden de hulpverleners hem niet meer redden. Het verlies van Oakley was verpletterend voor zijn familie, die achterbleef in een staat van ongeloof en intense p!jn.
Een nieuwe missie: De Red Sneaker Foundation
De tragische d00d van Oakley liet een diepe leegte achter in het leven van zijn ouders, Robert en Merrill, en zijn tweelingzus Olivia. Het verlies van hun zoon en broer was ondenkbaar, maar het verdriet veranderde al snel in vastberadenheid. De familie besloot dat Oakley’s d00d niet voor niets mocht zijn en richtte de Red Sneaker Foundation op, een stichting die zich inzet voor bewustwording over voedselallergieën en de gevaren van anafylaxie.
De naam van de stichting is een eerbetoon aan Oakley’s liefde voor zijn rode sneakers, die inmiddels een symbool zijn geworden voor hun missie. De Red Sneaker Foundation heeft als doel gemeenschappen en gezinnen te informeren over de risico’s van voedselallergieën en het belang van snel handelen bij allergische reacties. De stichting benadrukt hoe belangrijk het is om epinefrine, een levensreddend medicijn dat vaak wordt gebruikt bij anafylaxie, bij de hand te hebben in geval van nood.
Bewustwording en educatie: Het verschil maken
Een van de belangrijkste lessen die de familie Debbs wil delen via de Red Sneaker Foundation is dat zelfs milde symptomen van een allergische reactie, zoals huiduitslag of lichte misselijkheid, kunnen wijzen op een dreigende anafylactische shock. Bij de eerste tekenen van een ernstige reactie is het cruciaal om epinefrine te gebruiken, aangezien dit het enige medicijn is dat anafylaxie kan stoppen.
Merrill Debbs benadrukt hoe belangrijk het is om waakzaam te zijn en nooit een allergische reactie te onderschatten. Had de familie op die bewuste Thanksgiving-dag eerder ingegrepen met epinefrine, dan had Oakley misschien gered kunnen worden. Hoewel ze hun zoon niet meer terug kunnen brengen, hopen ze dat zijn verhaal andere gezinnen kan waarschuwen en beschermen. Door hun missie blijven ze v*chten om meer bewustzijn te creëren en zo levens te redden.
Een boodschap van hoop: Voorkomen is het belangrijkste
Hoewel het verlies van Oakley onmetelijk groot is, biedt de Red Sneaker Foundation een sprankje hoop voor de toekomst. De inspanningen van zijn familie richten zich op het voorkomen van tragedies zoals die van hen, door mensen bewust te maken van de ernst van voedselallergieën. De familie Debbs wil dat iedereen, vooral ouders van kinderen met voedselallergieën, goed geïnformeerd is en voorbereid is op het ergste.
Hun boodschap is duidelijk: wees altijd waakzaam, herken de symptomen van anafylaxie en aarzel niet om in te grijpen met epinefrine. Dit medicijn kan levens redden, en door het verhaal van Oakley te delen, hoopt de familie dat andere kinderen en gezinnen niet hetzelfde lot hoeven te ondergaan.
Belangrijke lessen en hoop voor de toekomst
De tragische d00d van Oakley Debbs was een schokkende herinnering aan de ernst van voedselallergieën. Zijn familie heeft hun verdriet omgezet in een missie om anderen te beschermen en te onderwijzen, zodat niemand anders zo’n verlies hoeft te ervaren. De Red Sneaker Foundation blijft zich onvermoeibaar inzetten voor bewustwording, educatie en preventie.
Belangrijke punten:
- Oakley Debbs, een 11-jarige jongen met voedselallergieën, 0lverleed aan anafylaxie na het eten van een cake met walnoten tijdens een Thanksgiving-vakantie.
- Ondanks het nemen van Benadryl en de snelle reactie van zijn ouders, verslechterde zijn toestand snel en was hij niet meer te redden.
- De Red Sneaker Foundation, opgericht door zijn familie, richt zich op het vergroten van bewustzijn over voedselallergieën en het belang van het gebruik van epinefrine.
- De stichting wil voorkomen dat andere gezinnen dezelfde tragedie moeten doorstaan door educatie en het delen van Oakley’s verhaal.

Actueel
Danny Froger in rouw om verlies in familie van ex: “Je was als een broer voor me”

Danny Froger heeft via sociale media op indrukwekkende wijze stilgestaan bij het onverwachte verlies van Boris van den Eijnde. Boris was de broer van Danny’s ex-partner Michelle van den Eijnde, met wie hij jarenlang een relatie had. Hoewel die relatie al geruime tijd geleden werd beëindigd, blijkt uit Danny’s openhartige woorden dat de band met Boris altijd bijzonder is gebleven. Zijn eerlijke en emotionele boodschap raakte veel mensen diep en werd breed gedeeld en besproken.
Het bericht dat Boris op 27 juni is weggevallen na een noodlottig ongeval, kwam bij velen hard binnen. Hij was pas 31 jaar oud en stond nog midden in het leven. Op Instagram plaatste Danny een emotioneel eerbetoon aan zijn vroegere vriend. “Vandaag maak jij je laatste reis. Een reis die veel te vroeg is gekomen. We gaan je allemaal missen, vriend!” schreef hij, vergezeld van enkele persoonlijke foto’s die hun hechte band weerspiegelen.
Hoewel Danny en Michelle in 2016 na een relatie van zes jaar uit elkaar gingen, bleef Boris een dierbaar figuur in Danny’s leven. In de jaren dat hij met Michelle samen was, groeide de band tussen hem en Boris uit tot een oprechte vriendschap, gebouwd op wederzijds respect, gezelligheid en vertrouwen. Die verbondenheid bleef, ook nadat de relatie met Michelle eindigde. De keuze van Danny om publiekelijk bij het verlies stil te staan, toont aan dat ware vriendschap tijd en afstand overstijgt.
Bij zijn bericht op sociale media plaatste Danny enkele foto’s die een inkijkje geven in hun vriendschap. De beelden tonen ontspannen, warme momenten samen: op vakanties, tijdens uitjes of simpelweg genietend van elkaars gezelschap. De combinatie van beeld en tekst vormde een krachtig eerbetoon. Geen grootse woorden, geen overdreven uitingen, maar pure oprechtheid en emotie. Precies dat raakte mensen.
De reacties op Danny’s bericht waren overweldigend. Volgers reageerden massaal met steunbetuigingen, hartjes en herinneringen aan Boris. Sommigen kenden Boris nog uit de tijd dat Danny en Michelle samen waren. Anderen herkenden zichzelf in de situatie: het verlies van een dierbare vriend, of het verdriet dat blijft, zelfs als relaties veranderen. “Wat een lieve jongen was het,” schreef iemand. “Sterkte, Danny.”
Wie was Boris van den Eijnde? Volgens mensen die hem goed kenden, was hij een betrokken, energieke en sociale jongeman. Hij was actief in het verenigingsleven en stond bekend om zijn vriendelijkheid en enthousiasme. Boris was lid van golfbaan Het Woold, waar ook met verslagenheid werd gereageerd op het nieuws. Op hun website stond een kort maar krachtig bericht: “Op donderdag 27 juni bereikte ons het verdrietige nieuws dat Boris is weggevallen na een noodlottig ongeval. Hij was lid van onze vereniging en een gewaardeerd gezicht op de baan. We herinneren hem als energiek, vrolijk en oprecht.”
De golfclub onderstreepte hoe groot de leegte is die Boris achterlaat. Op zaterdag 5 juli vond er een besloten afscheidsdienst plaats. Familie, vrienden en bekenden kwamen samen om stil te staan bij zijn leven, om herinneringen te delen en om elkaar tot steun te zijn. Een moment van verbondenheid in het verdriet.
Michelle van den Eijnde, de zus van Boris en ex-partner van Danny, heeft zelf nog geen publieke verklaring gedeeld over het verlies van haar broer. Op sociale media houdt ze zich op de achtergrond en kiest ze voor rust en reflectie. Mensen die haar kennen, omschrijven haar als sterk, loyaal en gevoelig. Voor haar moet dit verlies onvoorstelbaar zwaar zijn. In de reacties onder Danny’s bericht spreekt veel medeleven voor haar en haar familie. Danny’s warme woorden worden door velen gezien als een gebaar dat ook haar kan sterken in deze moeilijke tijd.
Danny Froger, zoon van volkszanger Rene Froger, is zelf bekend als artiest en zanger. Hoewel hij is opgegroeid in de publieke belangstelling, slaagt hij erin om zijn persoonlijke leven grotendeels buiten de spotlights te houden. Zijn uiting van verdriet rondom Boris toont een andere kant van hem: gevoelig, oprecht en menselijk. In eerdere interviews gaf Danny al aan dat hij veel waarde hecht aan familie, vriendschap en verbinding. Zijn woorden over Boris bevestigen dit. Het is duidelijk dat zijn bericht niet voortkomt uit sociale verplichting, maar uit een diep gevoeld gemis.
In de afgelopen jaren is er een verandering merkbaar in hoe bekende Nederlanders r0uw delen. Waar verdriet vroeger vooral in stilte werd beleefd, is er nu ruimte voor openheid en gedeeld verlies via sociale media. Danny’s bericht past in die trend. Het nodigt uit tot medeleven, tot herinneren, tot samen r0uwen, zelfs op afstand. Het maakt verdriet bespreekbaar en toont dat ook publieke figuren worstelen met verlies.
Wat het verlies extra schrijnend maakt, is de jonge leeftijd van Boris. Slechts 31 jaar. Het leven had nog alle kanten op kunnen gaan. Die plotsheid, dat gebrek aan voorbereiding, maakt het verdriet nog intenser. In Danny’s woorden klinkt dat mee: “Een reis die veel te vroeg is gekomen.” Het zijn zinnen die resoneren met iedereen die ooit iemand te vroeg heeft moeten missen.
Wat opvalt in de hele situatie is de waardigheid en warmte waarmee het verlies wordt omringd. Geen sensatie, geen opgeklopte verhalen, maar stille eerbied en respect. Zowel vanuit Danny, als vanuit de sportvereniging, als vanuit de mensen die reageren. Dat draagt bij aan een gevoel van verbondenheid: met Boris, met zijn familie, en met iedereen die hem kende.
Het moment herinnert ons aan iets fundamenteels: hoe belangrijk menselijke verbinding is. Hoe een vriendschap, zelfs na het einde van een relatie, stand kan houden. Hoe herinneringen waardevol blijven, hoe pijnlijk ook. De band tussen Danny en Boris bewijst dat sommige relaties de tand des tijds doorstaan.
In tijden van verlies worden we teruggeworpen op wat er werkelijk toe doet. Liefde, vriendschap, herinnering. En de moed om dat te delen. Danny Froger deed dat, oprecht en zonder opsmuk. Hij gaf een stem aan zijn verdriet, en bood daarmee ook anderen de ruimte om stil te staan bij wie zij verloren hebben.
De afscheidsdienst van Boris vond plaats in besloten kring, maar de impact van zijn leven reikt verder dan die ene dag. Mensen herinneren zich zijn energie, zijn vriendelijkheid, zijn aanwezigheid. In de woorden van Danny Froger klinkt die herinnering nog lang na: “We gaan je missen, vriend.”
Wat overblijft is dankbaarheid voor de momenten die er waren, voor de band die is geweest, en voor de sporen die iemand nalaat in het leven van een ander. Boris van den Eijnde zal gemist worden, maar nooit vergeten. Zoals Danny het zegt: sommige mensen leven voort in herinneringen, in vriendschap en in liefde. En dat is misschien wel het mooiste afscheid dat er is.
-
Actueel2 maanden ago
Dit is er gebeurd met de gevonden Paul (83) en Gerda (80)
-
Actueel3 maanden ago
Freek’s ontroerende nieuwe liedje raakt Nederland: een muzikale ode aan veerkracht en hoop
-
Actueel5 maanden ago
Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien!
-
Actueel3 maanden ago
Freek Rikkerink krijgt plots verrassend nieuws van dokter te horen
-
Actueel5 maanden ago
Gerard Cox in tranen: ‘Het gaat echt heel slecht met Joke, ik ben haar langzaam aan het verliezen’
-
Actueel5 maanden ago
Kijkers geschokt door actie van gast in Lang Leve de Liefde: slurf tevoorschijn gehaald!
-
Actueel5 maanden ago
Broer van bekende Nederlandse zanger komt om bij zwaar ongeluk op de weg
-
Actueel4 maanden ago
Martijn Krabbé deelt aangrijpend nieuws: “We staan er samen sterk voor”