Connect with us

Actueel

Trouwe werknemer Peter Gillis om het leven gekomen door bedrijfsongeval: ‘Betaalt geen cent aan uitvaart’

Avatar foto

Published

on

Tragisch incident op vakantiepark De Berckt roept vragen op over steun na afloop

Op vakantiepark De Berckt in Baarlo heeft zich onlangs een aangrijpende situatie voorgedaan. Een medewerker kwam op maandag 16 juni om het leven bij een tragisch bedrijfsongeval. De man was op dat moment aan het werk aan een chalet toen de dakconstructie instortte. Het incident wordt onderzocht door de Arbeidsinspectie. Verdere details over de oorzaak zijn op dit moment nog niet bekendgemaakt.

Volgens verschillende bronnen was het park op het moment van het incident nog eigendom van de Oostappen Groep, het bedrijf van ondernemer Peter Gillis. Op sociale media wordt inmiddels volop gesproken over de nasleep van het drama – en dan vooral over wie verantwoordelijk is voor de uiteindelijke uitvaart van de medewerker.

Trouwe medewerker, geen afscheid

De betrokken medewerker zou jarenlang actief zijn geweest op het park en stond bekend als een toegewijde kracht binnen het team. Wat de situatie extra wrang maakt, is dat de man naar verluidt geen testament had en ook niet verzekerd was voor een uitvaart. De directe familie heeft volgens ingewijden afstand gedaan van de verantwoordelijkheid rondom het afscheid.

In gevallen waarin geen nabestaanden zich verantwoordelijk stellen, is het doorgaans aan de gemeente om een passende regeling te treffen. Zo is in dit geval volgens bronnen gekozen voor een sobere crematie, zonder aanwezigen. Een keuze die wellicht vanuit praktische overwegingen is gemaakt, maar die bij velen vragen oproept over waardigheid en menselijkheid.

Reacties op social media

Juicekanaal RealityFBI meldde op Instagram dat er vanuit de nabije kring van het slachtoffer een verzoek is gedaan aan Peter Gillis om financieel bij te dragen aan het afscheid. Het zou daarbij gaan om een bedrag van circa 5.800 euro – bedoeld voor een bescheiden crematie met kleine bijeenkomst.

Volgens het kanaal is die hulp er uiteindelijk niet gekomen. Verzoeken om coulance of tegemoetkoming zouden zijn afgewezen. De situatie leidt tot verontwaardiging bij veel volgers van het kanaal, die online hun teleurstelling uiten over het gebrek aan steun vanuit de werkgever.

Onduidelijkheid over eigendomssituatie

In de berichtgeving van RealityFBI wordt gesuggereerd dat de Oostappen Groep nog steeds als eigenaar van het park geregistreerd staat. Dat roept de vraag op in hoeverre de organisatie formeel verantwoordelijkheid draagt voor het welzijn van het personeel. Zowel de exacte eigendomsstructuur als de interne communicatie over dit incident zijn op dit moment niet publiek bekend.

De Arbeidsinspectie onderzoekt het incident, wat gebruikelijk is bij ernstige bedrijfsongevallen. Er zal worden gekeken naar de veiligheid op de werkplek, mogelijke oorzaken van het instorten van de dakconstructie en eventuele nalatigheid. Het kan enige tijd duren voordat hierover officiële conclusies worden getrokken.

Gemeentelijke verantwoordelijkheid bij onverzekerden

In Nederland is het gebruikelijk dat als er geen nabestaanden zijn die een uitvaart willen of kunnen organiseren, de verantwoordelijkheid bij de gemeente komt te liggen. In dat geval wordt doorgaans een sobere crematie geregeld, zonder uitgebreide plechtigheid of gasten. Dat kan als onpersoonlijk worden ervaren, maar is binnen de huidige wetgeving een standaardprocedure in uitzonderlijke gevallen.

Toch stellen velen de vraag of in dit geval een andere oplossing mogelijk was geweest. Zeker gezien het feit dat de man volgens verschillende bronnen jarenlang voor het vakantiepark werkte. Voorstanders van een alternatieve aanpak vinden dat een afscheid met waardigheid – hoe bescheiden ook – passend zou zijn geweest.

Geen officiële reactie van Peter Gillis

Tot op heden is er vanuit Peter Gillis zelf nog geen officiële reactie gekomen op de berichten over het incident of het al dan niet bijdragen aan de uitvaart. Op sociale media zijn de meningen verdeeld: waar sommigen begrip tonen voor het zakelijk perspectief, vinden anderen dat er in dit soort situaties meer ruimte mag zijn voor medemenselijkheid.

Het is belangrijk om te onderstrepen dat de berichten tot nu toe grotendeels gebaseerd zijn op informatie van socialmediakanalen en nog niet onafhankelijk zijn bevestigd. Daardoor is het lastig om uitspraken te doen over de precieze gang van zaken of motieven.

Menselijke nasleep

Wat blijft, is een gevoel van verlies en verdriet. Het 0verlijden van een collega of medewerker laat altijd een leegte achter, ongeacht de werkomstandigheden of de formele verhoudingen. Voor mensen die jarenlang hun inzet hebben getoond binnen een organisatie, hopen velen op een menselijk gebaar – juist in het allerlaatste hoofdstuk.

De situatie op vakantiepark De Berckt roept dan ook bredere vragen op over de verantwoordelijkheid van werkgevers in bijzondere gevallen, zoals bij onverzekerde medewerkers zonder nabestaanden. Een onderwerp dat – los van het huidige incident – steeds vaker onderwerp van gesprek wordt binnen de samenleving.

Afsluitende gedachte

Het tragische ongeval in Baarlo heeft niet alleen geleid tot verdriet, maar ook tot maatschappelijke discussie. Wat betekent het om als werkgever verantwoordelijkheid te nemen, ook buiten werktijd? En hoe zorgen we dat ieder mens een waardig afscheid krijgt, ongeacht omstandigheden?

De komende tijd zal het onderzoek van de Arbeidsinspectie hopelijk meer duidelijkheid geven over wat er precies is gebeurd. Ondertussen blijft de hoop bestaan dat – ondanks alles – de herinnering aan de betrokken medewerker met respect wordt bewaard.

Actueel

Wendy van Dijk in tranen na heftige beslissing: ´Doet heel veel pijn, maar is gewoon het beste´

Avatar foto

Published

on

Toen Wendy van Dijk in 2005 een droomhuis kocht in het idyllische Nigtevecht, nam ze meteen een belangrijk besluit: haar moeder Tiny moest dicht bij haar komen wonen. Wendy’s vader Jaap was destijds ongeneeslijk ziek en het vooruitzicht dat haar moeder er straks alleen voor zou staan, was ondraaglijk. Er kwam een tweede woning op het landgoed, speciaal voor Tiny, zodat moeder en dochter altijd bij elkaar in de buurt zouden zijn.

Jaren van steun, warmte en diepe verbondenheid

Na het overlijden van Wendy’s vader groeide de band tussen moeder en dochter alleen maar sterker. De nabijheid bood troost, zowel in tijden van verdriet als in momenten van geluk. Tiny woonde jarenlang op een steenworp afstand van Wendy en haar gezin, waardoor ze niet alleen geliefd gezelschap, maar ook een vertrouwd gezicht werd in hun dagelijks leven.

Maar de tijd haalt iedereen in

Toch verandert het leven, en ook de gezondheid van Tiny begon zichtbaar achteruit te gaan. Op 81-jarige leeftijd werd zelfstandig wonen steeds moeilijker. De zorgvraag werd groter en het sociale isolement waarin haar moeder terechtkwam, begon zwaar te wegen. Wendy besefte dat ze haar moeder niet langer de juiste hulp kon bieden – hoe graag ze dat ook wilde.

Alleen achterblijven werd te zwaar

In een openhartig interview met Story vertelde Wendy over het pijnlijke besluit. “Ze was te vaak alleen,” zei ze. Hoewel Wendy en haar partner Erland vaak aanwezig waren, brachten hun werk en weekendjes weg onvermijdelijk momenten van eenzaamheid voor Tiny met zich mee. En ook de kinderen, inmiddels groter, gingen steeds vaker hun eigen weg.

Een beslissing met liefde genomen

Samen besloten moeder en dochter dat het tijd was voor een nieuwe stap. Tiny zou verhuizen naar een verzorgingshuis in Weesp, waar ze niet alleen de juiste zorg, maar ook meer gezelschap kon vinden. “We hebben het er samen over gehad. Het was een verdrietige beslissing, maar wel een die we met zorg en liefde genomen hebben,” aldus Wendy.

Kwaliteit van leven stond voorop

Hoewel het moeilijk was om haar moeder los te laten als directe buurvrouw, wist Wendy dat het tijd was om Tiny’s welzijn voorop te stellen. Het ging niet langer alleen om fysieke nabijheid, maar om kwaliteit van leven. En dat betekende: zorg, veiligheid en verbondenheid, maar op een andere manier.

Een nieuwe fase vol toewijding

De fysieke afstand is groter geworden, maar de emotionele band is onveranderd sterk. Wendy blijft betrokken, liefhebbend en beschikbaar. Ze staat nog steeds klaar voor haar moeder, al is het nu niet meer vanuit het huis ernaast, maar vanuit een onverminderde liefde en diepe dankbaarheid.

Geen afscheid, maar een ander soort nabijheid

De verhuizing markeert niet het einde van hun band, maar een nieuw hoofdstuk. Wendy heeft haar moeder een plek gegeven waar ze goed verzorgd wordt en zich minder alleen hoeft te voelen. Het is een keuze vol verdriet én hoop, en vooral: een bewijs van echte liefde tussen moeder en dochter.

Continue Reading

Trending

  • Actueel6 maanden ago

    Dit is er gebeurd met de gevonden Paul (83) en Gerda (80)

  • Actueel6 maanden ago

    Arm gezin uit Steenrijk, Straatarm veroorzaakt grote ophef. ´Kijkers in shock over AOW-bedrag´

  • Actueel6 maanden ago

    Freek Rikkerink krijgt plots verrassend nieuws van dokter te horen

  • Actueel5 maanden ago

    Oud-finaliste van The Voice spreekt zich openlijk uit over Marco Borsato

  • Actueel6 maanden ago

    Freek’s ontroerende nieuwe liedje raakt Nederland: een muzikale ode aan veerkracht en hoop

  • Actueel5 maanden ago

    Mariska Bauer beleeft loodzware tijden: ´Logistieke nachtmerrie met zware paniekaanvallen´

  • Actueel8 maanden ago

    Jutta Leerdam stapt in ijsbad en laat per ongeluk een beetje teveel zien!

  • Actueel8 maanden ago

    Martijn Krabbé deelt aangrijpend nieuws: “We staan er samen sterk voor”